Ενα site για τις νευρολογικές παθήσεις, τις ψυχολογικές διαταραχές και την ανθρώπινη υγεία.

 

Στη διάθεση σας για οποιαδήποτε σχόλιο ή απορία.

 

Δρ. Ευάγγελος Τσούκας

Ιατρός Νεύρων

ΝΕΥΡΟΕΚΦΥΛΙΣΗ

Ισως το μοναδικό σύστημα που μπορεί να προσβληθεί τόσο ποικιλόμορφα και βαριά από την εκφύλιση των κυττάρων του είναι το νευρικό σύστημα. Δεν υπάρχει όριο στην ανατομική θέση της προσβολής, της βαρύτητά της, την ταχύτητα εξέλιξης, τα άιτια και όλες γενικά τις παραμέτρους της προκαλούμενης ασθένειας.

Η Εκφύλιση γενικά ορίζεται ως η έκπτωση της λειτουργικής ικανότητας σε ένα κατώτερο βαθμό και είναι το κοινό τελικό αποτέλεσμα πολλών μορφών βλάβης, όταν αυτή επιμείνει για ικανό χρονικό διάστημα. Ειδικά η Νευροεκφύλιση έχει ιδιαίτερη σημασία λόγω της συχνότητας και βαρύτητάς της, μιας και άπαξ και εμφανιστεί υπάρχουν περιορισμένα περιθώρια ουσιαστικής αποκατάστασης αφού είναι γνωστό ότι τα χαμένα νευρικά κύτταρα δεν αναγεννώνται. Συγκεκριμένα η Νευροεκφύλιση:

1) προσβάλει οποιοδήποτε νευρικό ιστό (από τον φλοιό και τον ανώτερο και κατώτερο κινητικό νευρώνα μέχρι τα περιφερικά κινητικά και αισθητικά νεύρα και τις αυτόνομες ίνες)

2) εξελίσσεται σε οποιοδήποτε χρονικό διάστημα, εξαιρουμένων ίσως κάποιων πολύ οξέων περιπτώσεων (από μήνες έως δεκαετίες) και μπορεί να φτάσει σε οποιαδήποτε βαρύτητα μέχρι την πλήρη αναπηρία και εξάρτηση από το περιβάλλον.

3) θέτει συγκεκριμένα διαγνωστικά προβλήματα για την έγκαιρη ανίχνευσή της και τη διάκρισή της από άλλες πρωτοπαθείς καταστάσεις

4) αποτελεί το κοινό τελικό αποτέλεσμα σειράς άλλων νευρολογικών παθήσεων (πχ εκφύλιση στις κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, την επιληψία και τη σκλήρυνση κατά πλάκας)

5) είναι ανίατη με την έννοια της αποκατάστασης των εκφυλισμένων νευρώνων. Σειρά ερευνών νευρο-προστατευτικών και -αναπληρωτικών ουσιών έχουν αποτύχει και με ελάχιστες εξαιρέσεις δεν έχουν οδηγήσει σε κανένα συμπέρασμα

6) ενώ δεν επηρρεάζει τόσο σημαντικά το προσδόκιμο επιβίωσης, έχει καταδικαστική σημασία για την ποιότητα ζωής του ασθενή.

Τα ανωτέρω επιβάλλουν συγκεκριμένες δράσεις προς πολλές κατευθύνσεις:

1) ευαισθητοποίηση καταρχήν των ίδιων των νευρολόγων και δεύτερον οποιασδήποτε άλλης εμπλεκόμενης ειδικότητας στη σημασία της νευροεκφύλισης με σκοπό την πρόληψη και θεραπευτική προσέγγισή της

2) διάδοση της πληροφορίας ότι οι "καλές συνήθειες", που είναι γνωστό ότι καθυστερούν την εμφάνιση της αθηροσκλύρυνσης, έχουν μικρότερη αλλά εξίσου σημαντική παρόμοια επίδραση στη νευροεκφύλιση. Τονίζεται η σημασία της φυσικής δραστηριότητας και άσκησης σε όλες τι μορφές εκφύλισης.

3) τέλος να τονιστεί η πολλές φορές εσκεμένη διάσπαση της προσοχής από νέα "θαυματουργά" φάρμακα ή άλλου είδους θεραπείες που υπόσχονται όχι μόνο διακοπή αλλά και αναστροφή των εκφυλισμένων κυττάρων, κάτι που δεν έχει αποδειχτεί από έγκυρες μελέτες.