Ενα site για τις νευρολογικές παθήσεις, τις ψυχολογικές διαταραχές και την ανθρώπινη υγεία.

 

Στη διάθεση σας για οποιαδήποτε σχόλιο ή απορία.

 

Δρ. Ευάγγελος Τσούκας

Ιατρός Νεύρων

Η ΙΑΤΡΙΚΗ ΑΝΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ

Το θέμα την ιατρικής ευθύνης δεν είναι πια ταμπού καθώς ανακύπτει καθημερινά με φανερή ή μη τρόπο. Η ιατρική ευθύνη επικαλείται σε περιπτώσεις οποιουδήποτε ιατρικού σφάλματος. Από τις περιπτώσεις βαρείας ιατρικής αμέλειας που κοστίζει τη ζωή στον ασθενή, μέχρι την παραμέληση μιας λεπτομέρειας ακόμα και μια απλή κακή συμπεριφορά αποτελούν ιατρικά λάθη.

Το ιατρικό λάθος έχει διαφορετική σημασία από τα λάθη άλλων επαγγελματιών. Ακόμα και τα λάθη των πιλότων, των μηχανικών ή άλλων επιστημόνων δεν θεωρούνται τόσο κατακριτέα για δύο λόγους. Πρώτον γιατί στη βιομηχανία και τις υπηρεσίες ο ανθρώπινος παράγοντας έχει περιορισμένη συμμετοχή στην όλη εργασία και αυτή ενέχει και μηχανές, οπότε το μερίδιο της ευθύνης του είναι περιορισμένο. Δεύτερον γιατί η απώλεια στην περίπτωση του ιατρικού σφάλματος είναι άμεσα η Υγεία, το πολυτιμότερο και μη η υποκαθιστάμενο αγαθό, ενώ στις άλλες συνήθως προκαλεί πρώτα υλικές ζημείες. Για παράδειγμα, ο χειρουργός που εργάζεται στην ανοικτή καρδιά ενός ασθενούς έχει άλλη ευθήνη από αυτή του συντηρητή του ανελκυστήρα ή του παραγωγού αυτοκινήτων.

Η εκδίκαση των υποθέσεων ιατρικού σφάλματος υπόκειται σε μεγάλη υποκειμενικότητα. Ο δικαστής, που ο ίδιος δεν είναι ιατρός καλείται να διακρίνει και να εκτιμίσει τις συνθήκες του περιστατικού, να λάβει γνώση των ιατρικών λεπτομερειών και τέλος να αποδώσει τη δικαιοσύνη βασιζόμενος όσο μπορεί στο γραπτό και άγραφο δίκαιο της εποχής. Παράγοντες που συνυπολογίζονται είναι: το επείγον του προβλήματος, αν υπήρχε πραγματικά αμέλεια του ιατρού με βάση τις γνώσεις και το επίπεδο του, σε ποιο ιατρικό περιβάλλον συνέβει το περιστατικό (πχ τι ιατρικά μηχανήματα ήταν διαθέσιμα) και ποια είναι η πρακτική σε παρόμοιες περιπτώσεις. 

Η ποινή σε περιπτώσεις ιατρικού σφάλματος αποδίδεται με δύο τρόπους. Πρώτον υλική ανταμοιβή στον πάσχοντα και δεύτερον φυλάκιση του ιατρού. Η πρώτη αφορά συνήθως μεγάλα ποσά που επιβαρύνουν είτε άμεσα τον ιατρό, είτε την ιατρική μονάδα, είτε την ασφαλιστική εταιρεία σε περίπτωση που ο ιατρός έχει καλυφθεί για κακή άσκηση της πρακτικής.