Η ιατρική ηθική καταλαμβάνει εκείνο το φιλοσοφικό χώρο που περικλείεται ανάμεσα σε κάθε πράξη ανθρώπινης υγείας και στις απόλυτες ή σχετικές κοινωνικές συνθήκες που θεωρούνται "ηθικές".

Καταρχήν κάθε λόγος για ηθική επιβάλει πρώτο τον ακριβή ορισμό της. Επειδή υπάρχουν πολλοί και τελείως άσχετοι ματεξύ τους ορισμοί της ηθικής, στο παρόν άρθρο ηθική ορίζεται κάθε απόλυτος κοινωνικός κανόνας που ρυθμίζει τις ανθρώπινες σχέσεις και πιθανό να πηγάζει από οποιαδήποτε παγκόσμια χωρική και χρονική ιστορία. Κυρίαρχες στιγμές που ορίζουν μέχρι σήμερα την ηθική είναι:

1) Ο Κλασικός Ελληνιστικός Πολιτισμός σε κάθε έκφανση του, είτε ως παράδειγμα προς μίμηση ή προς αποφυγή. Το μέγεθος και η σημασία του τονίζεται από το γεγονός ότι δεν μπορεί να αναφερθεί κανένα ηθικό παράδειγμα αυτού γιατί όλα είναι απεριόριστα και ισοδύναμα.

2) Ο Χρυσός Κανόνας του Kant του οποίου μια απλή ισοδύναμη έκφραση είναι: Μην κάνεις στον άλλο αυτό που δεν θέλεις να κάνουν σε εσένα.

3) Οποιαδήποτε σύγχρονη συμπεριφορά μιμείται τις προαναφερθείσες αρχές εφαρμόζοντας μια προσαρμοσμένη στα σημερινά δεδομένα έκδοση αυτών. Πρόκειται για ποσοστιαία εξαιρετικά λίγες περιπτώσεις.

Με βάση αυτά, η ιατρική Ηθική γίνεται συνώνυμη της ηθικής Ιατρικής. Σε κάθε επίπεδο, ανθρώπινο, κοινωνικό, επαγγελματικό, επιστημονικό ακόμα και πολιτικό η ιατρική έχει κάθε στιγμή μια κατεύθυνση, της βέλτιστης δυνατής προσφοράς, της ισόρροπης αρμονίας με την ανθρώπινη αξία.

Η σημερινή μέρα έχει να επιδείξει ελάχιστα τέτοια παραδείγματα ιατρών:

1) η οικονομική ανιδιοτέλεια κατά την προσφορά των ιατρικών υπηρεσιών, δηλαδή προσφορά σε ρεαλιστικό μη εκμεταλλευτικό κόστος.

2) η αλτρουιστική συμπεριφορά απέναντι σε κάθε έναν ασθενή, χωρίς διάκριση περίπτωσης και κατάστασης.

3) η προσωπική ακεραιότητα, επαγγελματική και κοινωνική, απέναντι σε όλους, ασθενείς, συναδέλφους και τρίτους.

Αντίθετα η συντριπτική πλειοψηφία των επαγγελματιών έχει να επιδείξει συμπεριφορά που μερικές φορές περιγράφεται μόνο από τους παθούντες ασθενείς.

Ο παρόν χώρος όμως δεν αφορά σε "ηθικολογία", έπαινο και καταδίκη ιατρικών συμπεριφορών και επίδειξη των "καλών" και "κακών". Θα αναλυθούν θέματα που η σύγχρονη κοινή γνώμη "θέλει να συζητά αλλά να μη λύνει", σε μια προσπάθεια να προκύπτει τελικό πόρισμα βάσει των προαναφερθέντων κανόνων. Ενα γενικό ηθικόλογικό συμπέρασμα για την ώρα είναι:

"Είναι ανήθικο το να αφήνεται ένα ηθικό πρόβλημα άλυτο"