Ημικρανία ή "αμφικρανία"

Το λογοπαίγνιο του τίτλου έχει άμεση σχέση με το σύμπτωμα της κεφαλαλγίας στην ημικρανία, να αφορά δηλαδή και τις δύο πλευρές της περιοχής. Καταρχήν πρέπει να τονιστεί ότι η ημικρανία είναι νόσος που, εκτός από κεφαλαλγία, μπορεί να έχει πληθώρα άλλων ενοχλήσεων ενώ η κεφαλαλγία είναι ένα σύμπτωμα που μπορεί να έχει πολλά αίτια, σοβαρά και μη. Συνεπώς τη διάγνωση της κεφαλαλγίας μπορεί να θέσει οποιοσδήποτε ιατρός, την ημικρανία όμως μόνο νευρολόγος έχει την εμπειρία να διαγνώσει και να θεραπεύσει.

Η κρίση της ημικρανικής κεφαλαλγίας έχει ορισμένα χαρακτηριστικά που καλύτερα απ' όλους γνωρίζουν όσοι έχουν υποφέρει από αυτήν: είναι τυπικά σφύζουσας μορφής ("σφύζει σας αγγείο"), μπορεί να είναι στη μία ή τις δύο πλευρές της κεφαλής, να έχει ποικίλη ένταση, διάρκεια και εξέλιξη και να συνοδεύεται από ποικίλα άλλα συμπτώματα, όπως φωτοφοβία και ναυτία/εμετός. Ολα αυτά τα συμπτώματα όμως είναι ενοχλητικά αλλά σχετικά ακίνδυνα. Σε ειδικές περιπτώσεις η κρίση "επεκτείνεται" και περιλαμβάνει διαταραχή του ίδιου του εγκεφάλου, με κυριότερο σύμπτωμα τα κοινώς λεγόμενα "μυγάκια". Τότε απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή γιατί αυτά τα συμπτώματα υποδηλώνουν λειτουργική βλάβη του εγκεφάλου. Η διάγνωση προκύπτει συνήθως εύκολα από το ιστορικό και δεν απαιτεί περαιτέρω εργαστηριακό έλεγχο.

Η θεραπεία είναι τα "αντι-ημικρανικά" φάρμακα, είτε αυτά δρουν ως παυσίπονα για τον άμεσο έλεγχο του πόνου, είτε δρουν προληπτικά στη μείωση της έντασης και συχνότητας των κρίσεων. Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν οι λεγόμενες "τριπτάνες". Συνιστάται να λαμβάνονται όσο το δυνατόν νωρίτερα αφού αρχίσει μια κρίση, κατά τη διάρκεια της "προειδοποίησης" της. Τα δεύτερα ανήκουν σε διάφορες ετερογενείς κατηγορίες και απαιτούν τακτική καθημερινή λήψη, τουλάχιστον για διάστημα 6 μηνών.

Τέλος να αναφερθεί ότι πάντα υπάρχουν ειδικές περιπτώσεις ανάλογα με τον τρόπο ζωής του πάσχοντος, τα κύρια συμπτώματά του και την απάντηση στη θεραπεία. Ως επίλογος να τονιστεί ότι σήμερα στην πλειοψηφία των περιτπώσεων είναι δυνατή η εξάλειψη των συμπτωμάτων ή τουλάχιστον ο περιορισμός τους σε μη ενοχλούντα την καθημερινότητα.